"Χυτήριο" stories...

Ο Φοίβος Δεληβοριάς, σχολιάζει τα πρόσφατα επεισόδια έξω από το θέατρο "Χυτήριο" στην Αθήνα. Τότε που μια ομάδα παραθρησκευτικών, συγκεντρώθηκε με σκοπό να εμποδίσει το ανέβασμα του έργου "Corpus Christi", γιατί θεωρούσαν -βέβαια πώς γίνεται να θεωρείς κάτι τέτοιο πριν δεις το έργο- ότι θίγει τον Ιησού και τα σύμβολα της πίστης τους. Και σ' όλο αυτό, με έναν περίεργο τρόπο "κόλλησαν" και οι χρυσαυγίτες, οι οποίοι με μπροστάρηδες βουλευτές τους που καταχράστηκαν τη βουλευτική ασυλία, προέβησαν σε σκηνές που θύμιζαν μεσαίωνα. Το πιο ανησυχητικό, όμως, σε όλο αυτό το "θέατρο" που διαδραματίστηκε έξω από το θέατρο, είναι ότι τελικά αυτό το γελοίο περιφερόμενο "μπουλούκι", όντως εμπόδισε την παράσταση...

Φοίβος Δεληβοριάς (τραγουδοποιός)

Η ιστορία του Χριστού με συγκλόνιζε από παιδάκι. Έτρεμα κάθε Πάσχα που με τη γιαγιά μου βλέπαμε τον «Ιησού από τη Ναζαρέτ». Δεν μπορούσα να καταλάβω πώς αυτός, ο αθωότερος όλων, ήθελε ο ίδιος να οδηγηθεί στον σταυρό και να πεθάνει σαν εγκληματίας. Περισσότερο με συγκινούσε η ιστορία με τον λιθοβολισμό της Μαγδαληνής. Ο τρόπος με τον οποίο σταμάτησε τους «θεοσεβούμενους» που θέλανε να τη σκοτώσουν και που την έκανε να τον αγαπήσει για πάντα.

Μεγαλώνοντας είδα πολλούς «άθεους», στην περίπτωση που κάποιος αδύναμος κινδύνευε, να τρέχουν να τον σώσουν, αλλά και πολλούς «χριστιανούς» να φέρονται με αληθινό μίσος, όταν συναντούσαν μια Μαγδαληνή της ζωής.

Όσο υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι, τόσο θα υπάρχουν και έργα που τους επιτίθενται, έργα «βλάσφημα». Φυσικά, αν τα έργα αυτά είναι τυφλωμένα απ’ το μίσος, θα οδηγηθούν στα σκουπίδια της λήθης, όπως όλα τα ψεύτικα πράγματα. Αν, π.χ., το έργο που παίζεται στο Χυτήριο είναι απατεωνίστικο και καλλιεργεί το μίσος, θα έχει την τύχη του σκουπιδιού. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως πρέπει να σκοτώσουμε ή να δείρουμε τους συντελεστές του ή να το απαγορεύσουμε. Τότε γινόμαστε αυτομάτως Φαρισαίοι και όχι Χριστός. Άσε που αν το κάνουμε, τότε θα πρέπει να σκοτώσουμε ή να δείρουμε και αυτούς που πηγαίνουν στα σκυλάδικα, επειδή πίνουν και δεν είναι πιστοί στις γυναίκες τους, και όλα τα σέξι κορίτσια με μαγιό που χορεύουν προκλητικά στις παλιές ελληνικές ταινίες και όλους όσοι τραγουδάνε ρεμπέτικα, γιατί μιλάνε για ναρκωτικά και καψούρα, και όλους τους μεταλλάδες, ως «σατανιστές». Σχεδόν καθετί, αν το δεις από μια οπτική γωνία, είναι βλάσφημο και «απαγορεύσιμο». Και οι Έλληνες, από την οπτική γωνία των «χριστιανών» ψηφοφόρων της Μέρκελ είναι άθεα, τεμπέλικα σκουλήκια που τους τρώνε τα λεφτά για να διασκεδάζουν. Δεν υπάρχει, δυστυχώς, τέλος στην υποκρισία του ανθρώπου. Εκτός κι αν αυτό το τέλος το βάλουμε εμείς, παύοντας οι ίδιοι να είμαστε υποκριτές.

Τώρα, όσον αφορά τη Χρυσή Αυγή. Τι σας θυμίζει ένας βουλευτής της; Τον Θανάση Βέγγο ή τον Ανέστη Βλάχο σε σκηνή βιασμού; Εμένα σίγουρα όχι τον «καλό μας άνθρωπο» και το παράδειγμά του.

Δεν είναι υποκρισία να χρησιμοποιούμε ανθρώπους που δηλωμένα πιστεύουν στον Χίτλερ, στη βία και στον πόλεμο για να κάνουν τη δουλειά του Θεού;

Να χρησιμοποιούμε έναν δολοφόνο για να διώξει τους κλέφτες; Απλώς θα ξανανοίξουμε τον κύκλο της βίας, και αν αυτό γίνει, η σειρά μας θα έρθει σύντομα από ένα ακραίο, εκδικητικό χέρι, «αριστερό» ή «δεξιό», «χριστιανικό» ή «άθεο». Το θύμα, πάντως, θα είναι ένα: η Ελλάδα και οι καλοί της άνθρωποι.

via Lifo.gr, 17.10.2012

Καταγγελία: Επίθεση στο ιστιοφόρο Estelle σε διεθνή ύδατα

 

Λίγο μετά τις 11:15 το πρωί και καθώς το Estelle έπλεε σε διεθνή ύδατα 17 ναυτικά μίλια βόρεια του Al Arish της Αιγύπτου και 30 ν.μ. από τις ακτές της Γάζας, σύμφωνα με το τελευταίο στίγμα του ιστιοφόρου, πλοία του ισραηλινού πολεμικού ναυτικού περικύκλωσαν το σκάφος και λίγο αργότερα ταχύπλοα με μασκοφόρους στρατιώτες κατέλαβαν το ιστιοφόρο ESTELLE. Από τις 11:40, οπότε και υπήρξε η τελευταία επικοινωνία με τον εκπρόσωπο Dror Feiler, κάθε επικοινωνία είναι αδύνατη και έχει διακοπει. Πληροφορίες από το Ισραήλ αναφέρουν ότι το Estelle αυτή τη στιγμή ρυμουλκείται προς το Ashdod και αναμένεται να φθάσει στις 4 μμ τοπική ώρα. Η ελληνική πρεσβεία εκεί έχει ενημερωθεί και εκπρόσωπος της μετακινείται στο Ashdod.
 
Η Πρωτοβουλία “Ένα Καράβι για τη Γάζα”, ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΙ την παράνομη ισραηλινή επίθεση και κατάληψη του ESTELLE στα διεθνή ύδατα, όπου για άλλη μια φορά το Ισραήλ επιβεβαιώνει τον ρόλο του ως τραμπούκου και χωροφύλακα της περιοχής. Η πράξη διεθνούς πειρατείας ενάντια σε πολίτες από 8 χώρες, που μετέφεραν ανθρωπιστικό υλικό στην πολιορκημένη Γάζα, δείχνει για άλλη μια φορά το αληθινό πρόσωπο του σιωνιστικού απαρτχάιντ.

 Στο πλοίο επιβαίνουν συνολικά 30 άτομα, εκ των οποίων 5 Έλληνες:
 
  Βαγγέλης Διαμαντόπουλος (βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ)
  Δημήτρης Κοδέλας (βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ)
  Βαγγέλης Πισσίας (συντονιστής αποστολής)
  Λουκάς Σταμέλλος (μέλος Γραμματείας “Ένα Καράβι για τη Γάζα”)
  Μιχάλης Τικτόπουλος (μέλος Γραμματείας “Ένα Καράβι για τη Γάζα”)
 
Συνολικά 5 ενεργά μέλη εθνικών Κοινοβουλίων επιβαίνουν στο Estelle (Ελλάδα (2), Νορβηγία, Ισπανία, Σουηδία) καθώς και ένα τέως μέλος του Καναδικού κοινοβουλίου.



 
Πρωτοβουλία “Ένα Καράβι για τη Γάζα” 

 

Στο χείλος της έκρηξης βρίσκεται πλέον η Ισπανία.

Σταχυολογώντας σε διάφορα blogs, έπεσα πάνω σε αυτό το άρθρο του Πέτρου Παπακωνσταντίνου. Περιγράφει με γλαφυρό τρόπο τη δραματική κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην Ισπανία, σε μια συγκυρία, στην οποία ολόκληρος ο Ευρωπαϊκός νότος νοσεί. Κάθε μέρα που περνάει, η κρίση βαθαίνει και διεισδύει στα "έγκατα" της Ευρώπης. Κάθε μέρα που περνάει αποδεικνύεται όλο και πιο έντονα ότι η κρίση δεν είναι -μόνο- ελληνική υπόθεση. Χθες η Ελλάδα κι η Πορτογαλία, σήμερα η Ισπανία, αύριο ποιος - εκτιμήσεις λένε ίσως η Γαλλία(;)... Μένει να αποδειχτεί. Στο διάστημα αυτό βέβαια, η κρίση που γέννησε ο καπιταλισμός συνεχίζει να θερίζει τους λαούς της Ευρώπης. Και μέσα σε όλο αυτό το κλίμα, φυσάει ένας "αυτονομιστικός άνεμος", από την Καταλωνία και τη Σκωτία μέχρι τη Φλάνδρα του Βελγίου και το ιταλικό νότιο Τιρόλο. Καλή ανάγνωση...

του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Με ένα μελοδραματικό βίντεο, ο Ερυθρός Σταυρός ξεκίνησε την περασμένη Τρίτη πανεθνική καμπάνια, αναζητώντας χορηγούς για τη διάσωση των πιο ευπαθών ομάδων του πληθυσμού. Στον τηλεοπτικό δέκτη, μια πάμπτωχη οικογένεια -πατέρας, κόρη και γιος- μοιράζονται μια ομελέτα από ένα και μόνο αβγό. Η διάθεσή τους αλλάζει όταν το ψυγείο τους γεμίζει τρόφιμα, που τους προσφέρει το χαμογελαστό συνεργείο του Ερυθρού Σταυρού. Αιθιοπία; Νταρφούρ; Σιέρα Λεόνε; Οχι. Οσο αλλόκοτο κι αν ακούγεται, πρόκειται για την τέταρτη οικονομία της Ευρωζώνης, την Ισπανία – άλλο ένα μέχρι πρότινος οικονομικό «θαύμα», που εξελίχθηκε σε εφιάλτη.

Την ώρα που οι προβολείς της δημοσιότητας εστιάζονταν στην Αθήνα, λόγω της επίσκεψης της Αγκελα Μέρκελ, έκθεση του ΔΝΤ αναδείκνυε την Ισπανία ως τον μεγάλο, αδύνατο κρίκο της Ευρωζώνης. Με τους τραπεζικούς κολοσσούς «στο κόκκινο» και τα χρέη των περιφερειών να εξελίσσονται σε μαύρες τρύπες, η κεντροδεξιά κυβέρνηση του Μαριάνο Ραχόι εξωθείται στον ευρωπαϊκό μηχανισμό «διάσωσης».

Καθώς η ανεργία ήδη ξεπερνά το 25% και η οικονομία συρρικνώνεται, η προδιαγεγραμμένη είσοδος και των Ισπανών στη μνημονιακή κοιλάδα των δακρύων πυροδοτεί σοβαρή κοινωνική αναστάτωση. Απεργίες και διαδηλώσεις (την περασμένη Κυριακή, σε 56 πόλεις της χώρας) βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Αν και συχνά συνοδεύονται από βίαιες συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής, πρόσφατη δημοσκόπηση έδειξε ότι επιδοκιμάζονται από το 77% των πολιτών. Οι δύο μεγαλύτερες εργατικές ομοσπονδίες εξήγγειλαν για τις 14 Νοεμβρίου απεργία σε όλη την Ιβηρική Χερσόνησο, από κοινού με τα πορτογαλικά συνδικάτα, που πρόσφατα ανάγκασαν τη δική τους κυβέρνηση να ακυρώσει το σχέδιο αντι-μεταρρύθμισης του ασφαλιστικού συστήματος.

Η κοινωνική ανάφλεξη απειλεί με κατάρρευση το ισπανικό πολιτικό σύστημα. Μόλις 11 μήνες μετά τον εκλογικό του θρίαμβο, το κυβερνών Λαϊκό Κόμμα έχει χάσει δημοσκοπικά το ένα τρίτο της δύναμής του, ενώ ο έτερος πυλώνας του δικομματισμού, το Σοσιαλιστικό Κόμμα, βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση. Κυρίως ωφελημένη από την αιμορραγία των παραδοσιακών κομμάτων εξουσίας εμφανίζεται η Αριστερά. Ωστόσο, ο μεγαλύτερος, προς το παρόν, πονοκέφαλος για το πολιτικό κατεστημένο της Μαδρίτης προέρχεται από τον αυτονομιστικό πυρετό, ιδιαίτερα στην Καταλωνία.

Την περασμένη Κυριακή, το ντέρμπι ανάμεσα στην Μπαρτσελόνα του Μέσι και τη Ρεάλ του Ρονάλντο, στη Βαρκελώνη, μετετράπη σε επιβλητική διαδήλωση υπέρ της απόσχισης της Καταλωνίας από το ισπανικό κράτος. Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έβλεπαν τη γιγαντιαία «Estelada», τη σημαία των Καταλανών αυτονομιστών με το χαρακτηριστικό αστέρι, να απλώνεται στο «Καμπ Νου», ενώ δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι κραύγαζαν υπέρ της ανεξαρτησίας. Ηταν το δεύτερο σοκ μετά τη γιγαντιαία διαδήλωση της 11ης Σεπτεμβρίου με κεντρικό σύνθημα «Καταλωνία, το νέο κυρίαρχο κράτος της Ευρώπης», όπου πήραν μέρος 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι – ένας στους πέντε κατοίκους της Καταλωνίας.

Μέχρι πρόσφατα, οι αδιάλλακτοι αυτονομιστές περιορίζονταν σε μια μικρή μειοψηφία κυρίως αριστερών Καταλανών, κληρονομιά της σκληρής καταπίεσης από το κράτος της Καστίλης, επί δικτάτορα Φράνκο. Το 2005, υπέρ της απόσχισης τοποθετούνταν μόλις το 13,6% των Καταλανών. Σήμερα, οι δημοσκοπήσεις εμφανίζουν το 71% έτοιμο να ψηφίσει «ναι» σε δημοψήφισμα με το ερώτημα της ανεξαρτησίας. Οι βασικές αιτίες γι’ αυτήν τη δραματική μεταστροφή δεν είναι άλλες από την κρίση και τη λιτότητα.

Φορολογική αυτονομία

Η περιοχή που παράγει το ένα πέμπτο του ισπανικού ΑΕΠ και φορολογείται σαφώς περισσότερο από τον εθνικό μέσο όρο δεν βλέπει γιατί πρέπει να υφίσταται περικοπές στα σχολεία και τα νοσοκομεία της από μια κεντρική κυβέρνηση που εφαρμόζει αδιέξοδες πολιτικές λιτότητας. Οχι απροσδόκητα, ο δεξιός κυβερνήτης της περιοχής, Αρτουρ Μας, ζήτησε φορολογική αυτονομία από τον Ραχόι και όταν αυτός την αρνήθηκε διέλυσε τη Βουλή, προκήρυξε έκτακτες εκλογές για τις 25 Νοεμβρίου και υποσχέθηκε δημοψήφισμα εν ευθέτω χρόνω με το ερώτημα της ανεξαρτησίας. Ολα δείχνουν ότι ο Μας θα κερδίσει απόλυτη πλειοψηφία, δρομολογώντας απρόβλεπτες εξελίξεις.

Οπως έγραψαν το περασμένο Σάββατο οι New York Times, «η Καταλωνία μπορεί να αποδειχθεί καταλύτης για ένα νέο αποσχιστικό κύμα στην Ευρωπαϊκή Ενωση». Στο πρότυπο του Μας, ο τοπικός πρωθυπουργός της Σκωτίας Αλεξ Σάλμοντ έχει εξαγγείλει δημοψήφισμα εντός του 2014, το οποίο μάλιστα θα συμπέσει με την 700ή επέτειο μιας ιστορικής μάχης για τη σκωτσέζικη ανεξαρτησία. Οι αυτονομιστές της Φλάνδρας αναμένεται να επικρατήσουν συντριπτικά στις σημερινές τοπικές εκλογές του Βελγίου, ενώ από τον περασμένο Απρίλιο οι αυτονομιστικοί άνεμοι πνέουν ισχυροί στο ιταλικό νότιο Τιρόλο. Τη στιγμή που στις Βρυξέλλες κάνουν λόγο για την πολυθρύλητη «φυγή προς τα εμπρός», προς μια πιο ενωμένη, οικονομικά και πολιτικά, Ευρώπη, οι φυγόκεντρες δυνάμεις στο εσωτερικό της Ενωσης απειλούν ισχυρά εθνικά κράτη – μέλη της.

Άρθρο του Πέτρου Παπακωνσταντίνου για την εφημερίδα «Καθημερινή» – 14/10/2012

Η νοοτροπία του μνημονίου λιτότητας

Κάπως έτσι είναι η νοοτροπία στην οποία κινείται η πολιτική λιτότητας. Όμως, όπως αποδείχτηκε ιστορικά και αποδεικνύεται και σήμερα, η λιτότητα είναι ένας φαύλος κύκλος που βαθαίνει ολοένα και περισσότερο την κρίση για τους λαούς και βυθίζει την κοινωνία στη μιζέρια. Και μιλάμε για τους λαούς και την κοινωνία, γιατί οι "λίγοι" ή "αφεντικά" ή "ισχυροί" ή όπως θες, κάθε άλλο παρά πλήττονται από αυτή την κατάσταση.

Αυτός ο δρόμος δε βγάζει πουθενά για εμάς, για όλη την κοινωνία. Είναι ανάγκη να ανατρέψουμε αυτή την πολιτική, γιατί πολύ απλά, δε μπορεί να λύσει το πρόβλημα. Δεν γίνεται να αφήσουμε την παρακμή και τις συνέπειές της -ανεργία, ακραία στοιχεία, αλληλοφαγωμάρα των κοινωνικών ομάδων κ.ά.- να διαλύσουν τον κοινωνικό ιστό. Δεν πρέπει να δεχτούμε την υποβάθμιση της ζωής και του μέλλοντός μας.

Να δώσουμε όλοι μαζί μια γερή γροθιά στη λιτότητα, με ανάπτυξη για τους λαούς. Εκεί είναι το κλειδί και το ξέρουν πολύ καλά και οι κερδοσκόποι και τα ανδρείκελά τους, οι -περισσότεροι- πολιτικοί. Απλώς, δεν τους συμφέρει...

45 χρόνια από τη δολοφονία του Che Guevara...

"Αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο και ας είναι η φωτιά του να σε κάψει"

Ακόμη κι αν πέρασαν 45 χρόνια από τη δολοφονία του, η αγωνιστικότητα και το ελεύθερο πνεύμα του συνεχίζει να εμπνέει τους απανταχού επαναστάτες της Γης. Έχοντας πίστη στη δύναμη του λαού του και της εργατικής τάξης, αφιέρωσε τη ζωή του στον αγώνα για έναν κόσμο δίκαιο, για μια καλύτερη ζωή για όλους, για την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος.

Κι αυτός ο αγώνας του για να πάρει ο λαός στα χέρια του τα μέσα παραγωγής και να γίνει κυρίαρχος του πλούτου που παράγει, σήμερα είναι πιο επίκαιρος από ποτέ. Έλεγε: "Ο λαός δεν μπορεί ούτε να ονειρευτεί την κυριαρχία αν δεν υπάρχει μια εξουσία που να ανταποκρίνεται στα συμφέροντα και στις προσδοκίες του. Λαϊκή εξουσία δεν σημαίνει μονάχα το ότι τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου, η αστυνομία, τα δικαστήρια και όλα τα όργανα της κυβέρνησης πρέπει να βρίσκονται στα χέρια του λαού. Σημαίνει επίσης πως και τα όργανα της οικονομίας πρέπει να κι αυτά να περάσουν στα χέρια του λαού".

Μπορεί να δολοφονήθηκε από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, όμως η φλόγα του αγώνα του Che Guevara, παραμένει άσβεστη. "Αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο και ας είναι η φωτιά του να σε κάψει". . .

Κι ο αγώνας γι' αυτό το "όνειρο" συνεχίζεται . . .


Η ομιλία του Che στα Ηνωμένα Έθνη:

ΚΙΝΗΣΗ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΤΗΝΙΑΤΡΙΚΗΣ

ΠΛΑΙΣΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ 8/10/2012

Ζούμε τις κρισιμότερες στιγμές στη μεταπολιτευτική ιστορίας της Ελλάδας. Η κοινωνία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σκληρή οικονομική, πολιτική, αλλά και αξιακή κρίση, στην οποία την οδήγησαν λανθασμένες πολιτικές που εφαρμόστηκαν σε βάθος χρόνου, σε συνδυασμό με μια επίθεση που δέχεται η χώρα από κερδοσκοπικούς κύκλους συμφερόντων. Όλοι μας λίγο ή πολύ βιώνουμε πλέον δύσκολες καταστάσεις, λόγω του γεγονότος ότι οι γονείς μας υφίστανται μεγάλες περικοπές σε μισθούς, συντάξεις κι επιδόματα στήριξης, άλλοι συμφοιτητές μας που ενδεχομένως να εργάζονται έρχονται οι ίδιοι αντιμέτωποι με τη δύσκολη εργασιακή πραγματικότητα και δεν είναι λίγες, πλέον, οι περιπτώσεις νέων που ενώ πέτυχαν την εισαγωγή τους στη τριτοβάθμια εκπαίδευση, δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να σπουδάσουν.

Μέσα σε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα, το δημόσιο Πανεπιστήμιο, έχει να αντιμετωπίσει το σοβαρό πρόβλημα της υποχρηματοδότησης –σε βαθμό που αδυνατεί να λειτουργήσει- αλλά και μια νομοθετική πρωτοβουλία της προηγούμενης κυβέρνησης, η οποία κινείται σε ρηχά νερά και δεν είναι σε θέση να επιλύσει τα προβλήματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, αντίθετα τα επιδεινώνει.

Πρώτα απ’ όλα, το μόνο βέβαιο είναι ότι η δημόσια παιδεία και το Πανεπιστήμιο στην Ελλάδα, αντιμετωπίζουν προβλήματα και είναι όντως απαραίτητο να γίνουν ριζικές τομές και αλλαγές για την αντιμετώπισή τους. Ωστόσο, τα χρόνια αυτά προβλήματα, δεν λύνονται με έναν νόμο ο οποίος έχει στη βάση του τις περικοπές, την περιστολή του δωρεάν χαρακτήρα της παιδείας και την εισαγωγή στείρων φραγμών στις σπουδές και στην εξέλιξη των φοιτητών. Με απλά λόγια, για να αλλάξει η τριτοβάθμια εκπαίδευση και να γίνει πιο αποτελεσματική σε παροχή ποιότητας σπουδών, θα πρέπει να εστιάσουμε στην καρδιά του προβλήματος, δηλαδή στα αναποτελεσματικά Προγράμματα Σπουδών – με τη Σχολή μας να αποτελεί περίτρανη απόδειξη-, στα μεγάλα λειτουργικά προβλήματα και στις οικονομικές αυθαιρεσίες. Το ζήτημα λοιπόν, που θα πρέπει να τεθεί, είναι αφενός να βελτιωθούν τα Προγράμματα Σπουδών, με τη συμβολή καθηγητών και φοιτητών, αλλά και η ευρύτερη υποστήριξη του φοιτητή από τη Σχολή του, ώστε το ίδιο το Πανεπιστήμιο να βοηθήσει στο να έχουμε ποιοτικότερες σπουδές και να αποφοιτούμε έγκαιρα και, αφετέρου, να δοθούν επιτέλους χρήματα ζωτικής σημασίας για να επιβιώσει το δημόσιο Πανεπιστήμιο. Όσο δεν τολμούμε να εμβαθύνουμε, το πρόβλημα θα παραμένει άλυτο και θα μεγαλώνει.

Μάλιστα, ο ίδιος αυτός νόμος, δεν επιτρέπει πλέον να δίνονται ούτε τα προαπαιτούμενα σε όλες τις εξεταστικές, ενώ αναγκάζει τους επί πτυχίω φοιτητές να δίνουν τα μαθήματα στο εξάμηνό τους. Αν δηλαδή κάποιος χρωστάει 1 μόνο μάθημα τον Οκτώβρη και αυτό είναι του εαρινού εξαμήνου, θα πρέπει να περιμένει μέχρι τον Ιούνιο για να πάρει πτυχίο! Επιπλέον, εισάγει το ν+2, χωρίς ωστόσο να εξετάζει πώς θα βοηθήσει το φοιτητή να τελειώσει εγκαίρως, ενώ πλέον, μας φέρνει μπροστά στην κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων, που αποτελεί ίσως τη χαριστική βολή για τις σπουδές πολλών από εμάς. Δηλαδή, μια ακριβή τριτοβάθμια εκπαίδευση, μόνο για τους προνομιούχους.

Και σαν «κερασάκι στην τούρτα», στη Σχολή μας έχουμε ένα παραπάνω θέμα, τα προαπαιτούμενα, τα οποία φέτος η Συνέλευση Τμήματος αποφάσισε να μην παγώσουν, με αποτέλεσμα πολλοί συμφοιτητές μας να μην μπορούν να φοιτήσουν στο επόμενο έτος. Σαφώς, οι απόψεις για τη χρησιμότητα των προαπαιτουμένων στις σπουδές μας, διίστανται. Στις μέχρι στιγμής συζητήσεις της επιτροπής για το Νέο Πρόγραμμα Σπουδών, έχει τεθεί στο τραπέζι η κατάργησή τους. Αφενός, αυτό που εμείς προτείνουμε είναι να μπει ολόκληρος ο Σύλλογος Φοιτητών Κτηνιατρικής σε διαδικασία διαλόγου, μέσα από Γενικές Συνελεύσεις, ώστε να διαμορφώσουμε άποψη και να διεκδικήσουμε συλλογικά ένα ποιοτικότερο Πρόγραμμα Σπουδών. Δεν μπορεί να μας αφήνουν εκτός διαλόγου για κάτι που μας αφορά άμεσα! Και αφετέρου, να ζητήσουμε με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης να μπει εκ νέου σε Συνέλευση Τμήματος, το θέμα του παγώματος των προαπαιτουμένων για φέτος.

Τέλος, εδώ και κάποιες εβδομάδες το Πανεπιστήμιο και η Σχολή μας έχουν παραλύσει λόγω της απόλυσης των εργολαβικών υπαλλήλων που εργάζονταν στο ΑΠΘ. Συγκεκριμένα στη Σχολή μας εργολαβικοί απασχολούνταν στην καθαριότητα, στη γραμματεία, ως οδηγοί λεωφορείων προς τις κλινικές και ως ζωοκόμοι στις κλινικές. Με άλλα λόγια, αυτοί οι άνθρωποι (800 σε όλο το ΑΠΘ!) μένουν χωρίς δουλειά, ενώ και η Σχολή δεν μπορεί να λειτουργήσει με αυτές τις συνθήκες. Για αυτούς τους λόγους είναι απαραίτητη η πρόσληψή τους από το ΑΠΘ, χωρίς τη μεσολάβηση εργολάβου, κάτι που θα εξοικονομήσει εκατομμύρια ευρώ για το Πανεπιστήμιο και κυρίως, θα διασφαλίσει τη λειτουργία του.  

Σε μια τόσο δύσκολη συγκυρία, θα πρέπει να συμμετέχουμε όλοι και να συμβάλλουμε ο καθένας στο βαθμό που μπορεί για να λύσουμε τα συλλογικά προβλήματα που μας απασχολούν. Διεκδικούμε πραγματικά δημόσια και δωρεάν τριτοβάθμια εκπαίδευση, με ένα Δημόσιο Πανεπιστήμιο χωρίς λειτουργικά προβλήματα που θα παρέχει ποιοτική γνώση.

Γι’ αυτούς τους λόγους ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ-ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

• Να κατατεθεί απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Συλλόγου Φοιτητών Κτηνιατρικής για να μπει σε Συνέλευση Τμήματος το θέμα του παγώματος των προαπαιτουμένων για φέτος.

• Να μην καταργηθούν τα δωρεάν συγγράμματα. Δωρεάν συγγράμματα για όλους τους φοιτητές!

• Λειτουργικά Προγράμματα Σπουδών, ποιοτική, δημόσια και δωρεάν τριτοβάθμια εκπαίδευση και επαρκή χρηματοδότηση για τη λειτουργία των Πανεπιστημίων.

• Όλα τα μαθήματα να δίνονται σε όλες τις εξεταστικές.

• Συμμετοχή του Συλλόγου Φοιτητών Κτηνιατρικής ενεργά και μαζικά σε κινητοποιήσεις για να αναδείξουμε το πρόβλημα του δημόσιου Πανεπιστημίου στην κοινωνία. Να δώσουμε όλοι μαζί τον Αγώνα για την Ελπίδα!

Ψήφισμα - απόφαση της Συγκλήτου του ΑΠΘ για την αντιμετώπιση των προβλημάτων λειτουργίας του ιδρύματος.

Σας κοινοποιούμε την απόφαση που πήρε η Σύγκλητος του ΑΠΘ, την Παρασκευή 5/10/2012:

ΨΗΦΙΣΜΑ - ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΣΥΓΚΛΗΤΟΥ ΤΟΥ ΑΠΘ (ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΜΕ ΑΡΙΘΜΟ 2852/5-10-12) ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ
 

1. Το ΑΠΘ, συναισθανόμενο την ευθύνη του εν μέσω οικονομικής κρίσης και εφαρμόζοντας ένα πρόγραμμα δραστικής εξοικονόμησης πόρων, έχει ήδη προχωρήσει σε μείωση των λειτουργικών του δαπανών της τάξης του 33%. Οποιαδήποτε μείωση της χρηματοδότησής του κάτω από αυτό το όριο των ανελαστικών του δαπανών επιφέρει έκπτωση του επιπέδου των ακαδημαϊκών του υπηρεσιών. Η κρατική επιχορήγηση που έλαβε το ΑΠΘ τόσο το 2011, όσο και το 2012, υπολείπεται κατά πολύ του ορίου αυτού, με αποτέλεσμα ορισμένες μονάδες του Ιδρύματος να οδηγούνται σήμερα σε πλήρη αδυναμία λειτουργίας.

2. Η Σύγκλητος του ΑΠΘ αναγνωρίζει το πρόβλημα των εργαζομένων στις εργολαβίες καθαριότητας, φύλαξης και συντήρησης ως κορυφαίο πρόβλημα του Πανεπιστημίου και υποστηρίζει τον δίκαιο αγώνα τους, σε ό,τι αφορά τόσο τη θεσμική του διευθέτηση, όσο και την οικονομική του επίλυση. Η μόνη εφικτή και ρεαλιστική λύση του προβλήματος αυτού είναι η υιοθέτηση από πλευράς Υπουργείου Παιδείας μιας εκ των τριών εναλλακτικών προτάσεων, που το ΑΠΘ έχει επεξεργαστεί και επανειλημμένα υποβάλει στο Υπουργείο από το Σεπτέμβριο του 2010 μέχρι και σήμερα.

3. Η Σύγκλητος επανέρχεται στο αίτημα, το οποίο έχει υποβάλει προς το Υπουργείο για πρόσθετη επιχορήγηση ποσού 7.955.000 ευρώ, προκειμένου να καλυφθούν οι βασικές και ανελαστικές του δαπάνες του Ιδρύματος (συνεδρίαση Συγκλήτου με  αριθμό 2848/4-7-12). Επιπλέον, ζητά από το Υπουργείο την άμεση ολοκλήρωση της διαδικασίας διορισμού των ήδη εκλεγμένων μελών ΔΕΠ του ΑΠΘ, καθώς και τη χορήγηση πιστώσεων για θέσεις διδασκόντων, σύμφωνα με το ΠΔ 407/80, προκειμένου να καλυφθούν τα κενά που εμποδίζουν την ομαλή διεξαγωγή του εκπαιδευτικού του έργου.

4. Η Σύγκλητος ζητά από τους εργαζομένους στις εργολαβίες καθαριότητας, φύλαξης και συντήρησης να σταματήσουν την κατάληψη του Κτιρίου Διοίκησης, καθώς και να διασφαλίσουν τους στοιχειώδεις κανόνες υγιεινής και ασφάλειας στην πανεπιστημιούπολη, ανάλογα με την ιδιαιτερότητα των ακαδημαϊκών μονάδων και με έμφαση στους νοσοκομειακούς χώρους. Για το λόγο αυτό συγκροτείται ειδική επιτροπή αποτελούμενη από τους Αλέξιο Μπένο, καθηγητή της Ιατρικής Σχολής, Σωτήριο Κάλφα, αναπληρωτή καθηγητή της Οδοντιατρικής Σχολής, Κωνσταντίνο Μπόσκο, καθηγητή της Κτηνιατρικής Σχολής, Ελευθέριο Ελευθερίου, καθηγητή του τμήματος Βιολογίας και από έναν εκπρόσωπο των εργαζομένων σε εργολαβία.

5. Η Σύγκλητος, ενόψει των μεγάλων αδιεξόδων που διαπιστώνει στη λειτουργία του Ιδρύματος, αποφασίζει:

- τη συμβολική αναστολή του εκπαιδευτικού, ερευνητικού και διοικητικού έργου του ΑΠΘ, την Πέμπτη 11 και την Παρασκευή 12 Οκτωβρίου.
- τη διοργάνωση συνέντευξης Τύπου, την Τετάρτη, στις 10 π.μ.
- την πραγματοποίηση κοινής πορείας όλων των μελών της πανεπιστημιακής κοινότητας προς το Υπουργείο Μακεδονίας – Θράκης, την Πέμπτη, στις 11 π.μ. και συνάντηση αντιπροσωπείας μελών της Συγκλήτου με τον Υπουργό και
-  την πραγματοποίηση συγκέντρωσης των μελών της πανεπιστημιακής κοινότητας του ΑΠΘ έξω από το Δημαρχείο Θεσσαλονίκης, την Παρασκευή, στις 7 μ.μ.

6. Η Σύγκλητος, τέλος, απευθύνει έκκληση προς την πανεπιστημιακή κοινότητα να ενισχύσει τη συνοχή, την ενότητα και την αλληλεγγύη, προκειμένου το Πανεπιστήμιο να παραμείνει όρθιο και σε λειτουργία σε μια εποχή ιδιαίτερα δύσκολη. Επιπλέον, απευθύνει έκκληση στην κοινωνία, ζητώντας την υποστήριξή της στον αγώνα που δίνει το Δημόσιο Πανεπιστήμιο για ισότιμη συμμετοχή όλων στη γνώση και στη μόρφωση.