Ξημερώματα Σαββάτου 27 Ιουλίου. Ο πρωθυπουργός της χώρας, με διάγγελμα που απευθύνει στον ελληνικό λαό, προαναγγέλει τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Το ερώτημα ένα και σαφές: Ναι ή Όχι στη συμφωνία που προτείνουν οι ευρωπαίοι και διεθνείς δανειστές (οι επονομαζόμενοι «θεσμοί») για την επίλυση του ελληνικού προβλήματος. Από εκείνη την ημέρα, ξεκίνησε μια «αλυσιδωτή αντίδραση», η οποία ήταν λίγο-πολύ αναμενόμενη. Πολίτες που έτρεξαν πανικόβλητοι στις τράπεζες για αναλήψεις μεγάλων ποσών, ατελείωτοι καυγάδες στα τηλεοπτικά παράθυρα και στη Βουλή, συγκεντρώσεις για το «ναι» ή το «όχι», απειλές από την «τρόικα εξωτερικού» (βλέπε Μέρκελ, Ντάυσελμπλουμ και σια), προσπάθεια δημιουργίας εικόνας χάους από την «τρόικα εσωτερικού» (βλέπε Σαμαροβενιζέλους, ποταμίσιους νέο-σαμαροβενιζέλους, κανάλια κλπ).
Επειδή, όμως, το δημοψήφισμα δεν είναι ένα ακόμη "Κυριακάτικο ντέρμπυ" κι επειδή ο λαός μας βρίσκεται ενώπιον της αποδοχής ή απόρριψης μιας συμφωνίας που θα έχει δεσμευτικό χαρακτήρα για πολλά ακόμη χρόνια, δεν είναι ώρα για φανατισμούς (κατά την προσφιλή μας συνήθεια) και πόλωση. Το πιο σημαντικό ζητούμενο αυτή τη στιγμή, είναι να μείνουμε ενωμένοι και η κάλπη της Κυριακής να στείλει με ξεκάθαρο και σαφή τρόπο τη βούληση του ελληνικού λαού, μακριά από τον πανικό, τα φοβικά σύνδρομα και τον τρόμο που κάποιοι κύκλοι προσπαθούν τεχνηέντως να διασπείρουν. Στις επόμενες γραμμές, λοιπόν, θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε σύντομα και καθαρά το ιστορικό δίλημμα αυτού του δημοψηφίσματος.
1) «Όχι» = έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ.
Θα χρειαζόταν ίσως αρκετό μελάνι για να εξηγήσουμε αυτό που ο ίδιος ο Σόιμπλε παραδέχτηκε (επιτέλους) πριν λίγες ώρες: Ένα «όχι» στο δημοψίφισμα, δεν σημαίνει και έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, δήλωση που έβγαλε «οφσάιντ» και την γραμμή της αντιπολίτευσης. Το ερώτημα του δημοψηφίσματος είναι σαφές, όπως διατυπώθηκε από τον πρωθυπουργό της χώρας, εγκρίθηκε από την Βουλή των Ελλήνων και δεν μπορεί κανένας να υποδείξει στην κυβέρνηση ενός κυρίαρχου λαού ποιό θα είναι αυτό ή και να το παραλλάξει: Ναι ή όχι στη συμφωνία που έφεραν οι δανειστές εν είδει τελεσιγράφου.
2) Σύστημα διαπλοκής: ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ!
Εγείρει ερωτήματα στον καθένα η ενιαία στάση ενός συστήματος διαπλοκής, το οποίο με κάθε μέσο και κάθε τρόπο (συμπεριλαμβανόμενης και της γνωστής κινδυνολογικής τακτικής) παλεύει με νύχια και με δόντια να πιέσει τον ελληνικό λαό να ψηφίσει «Ναι σε όλα». Αξίζει, όμως, τον κόπο να καθίσει κανείς και να σκεφτεί λιγάκι ποιοι είναι αυτοί που ανήκουν σε αυτό το διαπλεκόμενο σύστημα. Εύκολα θα καταλάβει ότι πρόκειται για εκείνους που ευνοεί η εκβιαστική πρόταση των δανειστών. Ιδιοκτήτες των καναλιών που τόσο κόπτονται για το «Ναι», είναι οι ίδιοι μεγαλοκεφαλαιούχοι που μένουν στο απυρόβλητο για άλλη μία φορά, εκείνοι που έχουν συμφέροντα από το να μην φορολογηθεί ο τζόγος, εκείνοι που όλα αυτά τα χρόνια φόρτωσαν στους μικρομεσαίους και στους φτωχούς το βάρος της κρίσης. Άρα, το «ναι σε όλα» δεν σημαίνει «μένουμε Ευρώπη», όπως εναγωνίως προσπαθούν να το βαφτίσουν.
3) «Όχι» ψηφίζουν οι αντιευρωπαϊστές.
Αν θεωρήσει κανείς «ευρωπαϊστές» τον Άδωνι, τον Βορίδη, τον Σαμαροβενιζέλο, τον Σόιμπλε, τον Ντάυσελμπλουμ κι ένα σωρό παρόμοιους πολιτικούς και λομπίστες, τότε ίσως και να’ ναι έτσι. Εμείς, ωστόσο, είμαστε κατά της τριτοκοσμικής Ευρώπης που ονειρεύονται κάποιοι ιδεολόγοι του άκρατου νεοφιλελευθερισμού, είμαστε κατά της λιτότητας που σκοτώνει μέρα με τη μέρα το ευρωπαϊκό όραμα και παλεύουμε για την ανατροπή της. Εμείς πιστεύουμε στην ενωμένη Ευρώπη που βάζει πρώτο το συμφέρον των λαών της, στην Ευρώπη που δε φοβάται την άμεση έκφραση των πολιτών, στην Ευρώπη της δημοκρατίας και των προοδευτικών κοινωνικών αγώνων. Οραματιζόμαστε την Ευρώπη με τους λαούς της να ανταποκρίνονται ενωμένοι στις προκλήσεις τους παγκόσμιου γίγνεσθαι, μια Ευρώπη με κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη. Και σε αυτή την δημοκρατική Ευρώπη δεν χωρούν εκβιασμοί, τελεσίγραφα και «ναι σε όλα».
Βρισκόμαστε, λοιπόν, μπροστά σε ένα μεγάλο ιστορικό δίλημμα. Το δημοψήφισμα από μόνο του είναι μία νίκη των κινημάτων που αντιπάλεψαν τα μνημόνια της υποτέλειας και συνάμα είναι πραγμάτωση του πάγιου αιτήματός τους για άμεση, συμμετοχική δημοκρατία. Είναι μπροστά μας η μοναδική ευκαιρία, να βροντοφωνάξουμε για ακόμη μια φορά με ξεκάθαρο και κατηγορηματικό τρόπο ΑΡΚΕΤΑ. Αρκετά με τα μνημόνια, αρκετά με τη λιτότητα που έχει υπονομεύσει τις ζωές μας, που έχει διαλύσει την εθνική μας οικονομία και παραγωγή και που έχει βυθίσει την κοινωνία μας σε μια άνευ προηγουμένου σε καιρό ειρήνης, ανθρωπιστική κρίση. Αρκετά με τις ωμές παρεμβάσεις στην πολιτική ζωή της χώρας, αρκετά με τις απειλές και την τρομοκρατία.
Καλούμε όλους τους δημοκράτες πολίτες της Ελλάδας, με ψυχραιμία και καθαρό μυαλό, να διαβάσουν τη συμφωνία και να αποφασίσουν. Μακριά από τις ακραίες φωνές και τα παπαγαλάκια ένθεν και ένθεν, να απαντήσουν ξεκάθαρα στο καθαυτό ερώτημα που τίθεται. Μα, πιο σημαντικό απ’ όλα σε αυτή την κρίσιμη στιγμή, είναι να παραμείνουμε ενωμένοι ως λαός. Να μην χάσουμε την επαφή μας με τον διπλανό μας και να μην διχαστούμε. Να μην μετατρέψουμε σε οπαδική διαφωνία, ένα δίλημμα για το μέλλον της πατρίδας μας. Ας εκμεταλλευτούμε αυτή την ιστορική ευκαιρία κι ας κάνουμε ένα ακόμη αποφασιστικό βήμα για τον τερματισμό της λιτότητας, ας μείνουμε όρθιοι στα πόδια μας και ας διεκδικήσουμε όλοι μαζί, με λογισμό και μ’ όνειρο, αυτό που έχουμε ανάγκη, αυτό που μας αξίζει.
Ψηφίζουμε ξεκάθαρα ΟΧΙ στην πρόταση-τελεσίγραφο των δανειστών.
Καλούμε το Σύλλογο Φοιτητών Κτηνιατρικής σε συμμετοχή στις κινητοποιήσεις ενημέρωσης της κοινής γνώμης υπέρ του «ΟΧΙ» στο επικείμενο δημοψήφισμα.
Η δημοκρατία δεν έχει τελεσίγραφα, δεν έχει αδιέξοδα, δεν εκβιάζεται.
Η αρνητική απάντηση στον εκβιασμό είναι δημοκρατικό καθήκον.
Η Ευρώπη έχει ανάγκη από αλλαγή πορείας και η επίτευξή της επαφίεται στον συνειδητό αγώνα κάθε ανθρώπου με αληθινό ευρωπαϊκό όραμα.
Κίνηση Φοιτητών Κτηνιατρικής
.jpg)
