Σάββατο 12 Οκτωβρίου 2013

Ανοίγει τις πύλες του το Κοινωνικό Ιατρείο/Φαρμακείο Κατερίνης

To Σάββατο 12 Οκτωβρίου, στις 14:30, το Κοινωνικό Ιατρείο/Φαρμακείο Κατερίνης «Αλέκος Φτίκας», στον Καπνικό Σταθμό, ανοίγει τις πύλες του στους πολίτες της Πιερίας.


«Ο χώρος υποδοχής, το ιατρείο και το φαρμακείο, με ειδικό ψυγείο για ευαίσθητα σκευάσματα, με σύστημα συναγερμού, με φωτιζόμενες εξόδους κινδύνου και πυρασφάλεια. Ένα πλήρες ιατρείο με κουζίνα, μπάνιο και χώρο αναμονής. Φρεσκοβαμμένα κτήρια, νοικοκυρεμένη αυλή και πεντακάθαρες τουαλέτες. Ένας αξιοπρεπής χώρος! Ένα μικρό «καταφύγιο», για όσους βρεθούν σε κατάσταση ανάγκης. Στεγασμένο σε ένα δημόσιο κτήριο το οποίο πρόσφατα ήταν ένα γιαπί!

Για να στηθεί αυτό το ιατρείο δουλέψαμε σκληρά. Δεκάδες εθελόντριες και εθελοντές και περισσότεροι από 70 τεχνίτες και επιχειρήσεις από το νομό Πιερίας, προσέφεραν αφιλοκερδώς υλικά και πολύτιμες υπηρεσίες.
Αύριο ξεκινάμε. Δεν χαιρόμαστε! Ούτε είμαστε περήφανοι, επειδή στην πόλη μας ανοίγει «Κοινωνικό Ιατρείο». Απεναντίας! Ντρεπόμαστε που φτάσαμε έως εδώ, γι αυτό και αντιδρούμε».

Το Κοινωνικό Ιατρείο/Φαρμακείο είναι μία μόνο όψη της πολυσχιδούς δραστηριότητας της Πρωτοβουλίας αυτής. Δράσεις αλληλεγγύης, πολιτιστικές εκδηλώσεις, περιβαλλοντικές παρεμβάσεις, κινητοποιήσεις για ζητήματα όπως τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά αποτελούν μια θετικότατη παρακαταθήκη για την κίνηση αυτή που μετρά ήδη 6 χρόνια ζωής, και της οποίας η δραστηριότητα οφείλει να αποτελέσει παράδειγμα για το πώς μπορεί να οργανωθεί μια αποτελεσματική κίνηση «από τα κάτω».

Ενδεικτικό ως προς αυτό και το πρόσφατο άρθρο του Ηλία Τσολακίδη στο TPP "Η επόμενη μέρα του κινήματος χωρίς μεσάζοντες". Σε κάθε περίπτωση, τα εγκαίνια του Κοινωνικού Ιατρείου/Φαρμακείου αποτελούν ένα ποιοτικό άλμα αυτής της παρέμβασης.

«Μην περάσει από το μυαλό κανενός», συνεχίζει η ανακοίνωση, «να χρησιμοποιήσει την έκφραση “εγκαίνια” ή να διανοηθεί πως αύριο στον Καπνικό Σταθμό Κατερίνης θα κοπούν κορδέλες. Διαμαρτυρόμαστε και καταγγέλλουμε την κυβέρνηση για την κατάργηση του ΕΟΠΥ. Καταγγέλλουμε την υποβάθμιση λειτουργίας του Νοσοκομείου Κατερίνης και τις διαθεσιμότητες υγειονομικού προσωπικού. Καταγγέλλουμε την κατάργηση της δημόσιας υγείας και την εμπορευματοποίηση της. Ναι! Χωρίς πανό! Με όπλο την αλληλεγγύη. Παράλληλα με την απεργία, την πορεία, τα συνθήματα και τις διαδηλώσεις. Το «Κοινωνικό Ιατρείο Κατερίνης» «Αλέκος Φτίκας» είναι ένα είδος διαμαρτυρίας και ιδρύθηκε για να ενισχύσει τον αγώνα για δημόσια δωρεάν υγεία.

Σας καλούμε να στηρίξετε τον αγώνα αυτό. Ο καθένας με τον τρόπο του. Ο στόχος μας είναι το ιατρείο αυτό να κλείσει το συντομότερο δυνατόν. Ελάτε να στηρίξουμε τους αδύναμους συμπολίτες μας , να απαλύνουμε τον πόνο των συνανθρώπων μας που έπαψαν να έχουν πρόσβαση στη δημόσια υγεία. Ελάτε να αναδείξουμε το πρόβλημα της δημόσιας περίθαλψης και υγείας στη χώρα μας.

Σας καλούμε να σκεφτούμε και να δράσουμε αυτή τη φορά, όλοι μαζί. Αλλιώς!

Να διεκδικήσουμε ξανά το αυτονόητο: Κοινωνικό κράτος και πρόνοια για όλους τους πολίτες

Συγκεντρώστε τα φάρμακα που δεν χρειάζεστε (ακόμη και τα αρχινημένα) και παραδώστε τα στον Καπνικό Σταθμό ή σε κάποιο φαρμακείο.

Καλούμε τους υγειονομικούς της πόλης μας να δηλώσουν συμμετοχή και να στηρίξουν την ομάδα των γιατρών, των νοσηλευτών και των κοινωνικών λειτουργών.
Καλούμε, όσες και όσους ενδιαφέρονται, να δηλώσουν συμμετοχή στην ομάδα γραμματειακής υποστήριξης του Ιατρείου.
Σας καλούμε όλους να είστε αύριο εκεί. Να συζητήσουμε, να ανταλλάξουμε απόψεις και να δοκιμάσουμε τις λιχουδιές που ετοίμασαν δεκάδες μέλη της ομάδας.

Το Ιατρείο θα το ανοίξει ένα μικρό παιδί, στις 14:30».

Παρασκευή 11 Οκτωβρίου 2013

Προκήρυξη πρόσληψης 445 πτυχιούχων ανέργων στον ΟΠΕΚΕΠΕ για επτά μήνες


Εγκρίθηκε από τα συναρμόδια υπουργεία το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού 2007 – 2013» για την απασχόληση 445 ανέργων γεωτεχνικών, τοπογράφων μηχανικών και οικονομολόγων στον ΟΠΕΚΕΠΕ.





Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ανακοίνωσε την Δευτέρα ότι σε συνεργασία του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, κ. Αθανάσιου Τσαυτάρη με τον Υπουργό Εργασίας κ. Ιωάννη Βρούτση, εγκρίθηκε από το Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλειας και Πρόνοιας το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού 2007 – 2013», ύψους 2.100.000 ευρώ, για την απασχόληση και απόκτηση της εργασιακής εμπειρίας 445 ανέργων επιστημόνων Πανεπιστημιακής/Τεχνολογικής εκπαίδευσης, οι οποίοι είναι εξειδικευμένοι σε αντικείμενα συναφή με τον αγροτικό χώρο.
Συγκεκριμένα το πρόγραμμα, που υπέβαλλε στο Υπουργείο Εργασίας , εκ μέρους του ΥπΑΑΤ, ο Πρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ κ. Γρηγόρης Αποστολάκος, απευθύνεται σε άνεργους γεωτεχνικούς (γεωπόνους, δασολόγους, κτηνιάτρους) τοπογράφους μηχανικούς και οικονομολόγους, οι οποίοι θα προσληφθούν στον Οργανισμό με κριτήρια ΑΣΕΠ.
Κατά τη διάρκεια της απασχόλησης, οι επιστήμονες θα ασκηθούν σε πραγματικές συνθήκες εργασίας, σε διοικητικές και ελεγκτικές διαδικασίες που εφαρμόζονται από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, στο πλαίσιο των καθεστώτων ενισχύσεων κατ' εφαρμογή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ).
Για τη συμμετοχή των ωφελούμενων προβλέπεται επίδομα απόκτησης εργασιακής εμπειρίας, το οποίο ανέρχεται συνολικά στο ποσό των 4.285 € συμπεριλαμβανομένων των κρατήσεων για ασφαλιστική κάλυψη και επαγγελματικού κινδύνου για κάθε ωφελούμενο. Οι άνεργοι επιστήμονες που θα τοποθετηθούν σε εξειδικευμένες θέσεις θα πιστοποιηθούν για την εργασιακή εμπειρία που θα αποκτήσουν για ένα εξάμηνο.
Ο ΟΠΕΚΕΠΕ που υλοποιεί το πρόγραμμα θα ορίσει υπεύθυνους απόκτησης εργασιακής εμπειρίας, οι οποίοι θα σχεδιάσουν από κοινού με τους ωφελούμενους εξατομικευμένο σχέδιο με στόχο:
την ανάπτυξη των προσωπικών δεξιοτήτων και επαγγελματικών προσόντων και επιστημόνων (γεωτεχνικοί, μηχανικοί, οικονομολόγοι) που θα συμμετέχουν στην πράξη,
την ενίσχυση και τη διάχυση της τεχνογνωσίας του αγροτικού τομέα, γ) την αξιοποίηση ευκαιριών απασχόλησης στον αγροτικό τομέα και τη βελτίωση των προοπτικών εργασίας, μετά το πέρας της πρακτικής τους.
Η πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για τη συμμετοχή στη δράση εγκρίθηκε από τη Διαχειριστική Αρχή του Υπουργείου Εργασίας και θα δημοσιευτεί στην ιστοσελίδα του ΟΠΕΚΕΠΕ opekepe.gr όπου οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υποβάλλουν ηλεκτρονικά την αίτησή τους.
Η επιλογή ακολουθεί αυστηρά τα κριτήρια που ορίζονται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (μακροχρόνια άνεργοι, τρίτεκνοι, μονογονεϊκές οικογένειες κλπ) και ακολουθούν τους κανόνες της διαφάνειας ώστε να μην δημιουργηθεί κανένα θέμα επιλεξιμότητας των δαπανών. Οι προϋποθέσεις και τα κριτήρια αναφέρονται αναλυτικά στο τεύχος της πρόσκλησης.
Ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Αθανάσιος Τσαυτάρης, με αφορμή την έγκριση προγράμματος απασχόλησης στον ΟΠΕΚΕΠΕ, προέβη στην ακόλουθη δήλωση:
«Μετά την πρόσληψη 100 ερευνητών στον Οργανισμό ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ προχωράμε σε πρόγραμμα απασχόλησης 445 νέων επιστημόνων, σε αντικείμενα συναφή με τον αγροτικό χώρο, υλοποιώντας τη βούλησή μας να ενισχύσουμε το ανθρώπινο επιστημονικό δυναμικό στον τομέα της γεωργίας και της γεωργικής έρευνας. Ο στόχος είναι διττός. Η γεωργία ήταν ανέκαθεν μεγάλη δεξαμενή χεριών. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι καταπιάνονταν με το γεωργικό τομέα με την ευρύτερη έννοια. Είναι λοιπόν μεγάλη ευκαιρία τώρα και ταυτόχρονα, ανάγκη να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα της ανεργίας με έναν μονιμότερο τρόπο, με έναν τρόπο δημιουργίας ευκαιριών απασχόλησης. Και αυτό κάνουμε. Πρέπει να δώσουμε κίνητρα σε νέους επιστήμονες, μορφωμένους, κατόχους πτυχίων να παραμείνουν και να εργαστούν στη χώρα μας, γιατί δεδομένης της δύσκολης συγκυρίας χάνουμε τον «αφρό» αυτής της κοινωνίας. Οφείλουμε να τους κρατήσουμε εδώ και να τους αξιοποιήσουμε προς όφελος της καινοτομίας, της έρευνας και της τεχνολογίας σε όλο το φάσμα της παραγωγικής διαδικασίας».


via

Τετάρτη 9 Οκτωβρίου 2013

Hasta la victoria siempre!


46 χρόνια συμπληρώνονται σαν σήμερα από τη δολοφονία ενός ανθρώπου που αποτέλεσε σύμβολο της επανάστασης, ενός ανθρώπου που ενέπνευσε και εμπνέει τους απανταχού ριζοσπάστες, όλους αυτούς που αγωνίζονται για τη δόμηση ενός κόσμου δίκαιου και για την ανατροπή ενός συστήματος που βυθίζει όλο και βαθύτερα τον άνθρωπο και τον πολιτισμό του στην δυστυχία και στην ανισότητα, του καπιταλισμού. Μιλάμε για τον Ερνέστο Γκεβάρα Ντε Λα Σέρνα, γνωστό στον πολύ κόσμο ως Che Guevara.


Δεν θα μπούμε στη διαδικασία να γράψουμε αγωνιστικές φανφάρες και να καπηλευτούμε όπως τόσοι άλλοι προσπάθησαν να κάνουν, το πνεύμα και τον αγώνα του Τσε. Τόσο διότι δεν είναι σκόπιμο να τα θυμόμαστε μόνο στις επετείους αυτά, όσο και γιατί είναι άδικο να συμπτυχθεί μια μεγάλη πορεία σε ένα σύντομο άρθρο. Αντίθετα, θέλουμε με αυτή τη δημοσίευση να σε παροτρύνουμε να μελετήσεις σε βάθος τον πύρινο λόγο, τη ζωή, αλλά και το έργο του μεγάλου επαναστάτη. Κάπου ανάμεσα στις διαφωνίες και στις -αντικρουόμενες πολλές φορές- αναγνώσεις, θα εντοπίσεις την αλήθεια. Και ίσως εμπνευστείς από αυτήν, από την παρακαταθήκη που άφησε πίσω το ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα.

Αυτό που αξίζει να κρατήσεις στη μνήμη σου, είναι ότι από το πεδίο της μάχης μέχρι τα όποια αξιώματα κατέλαβε στη συνέχεια, ο Τσε Γκεβάρα δεν έζησε ποτέ μια πλουσιοπάροχη ζωή, όπως έκαναν διάφορα άλλα στελέχη κομμουνιστικών κομμάτων ανα την ιστορία. Τουναντίον, πάλεψε απέναντι σε όλους αυτούς που κατάντησαν τον κομμουνισμό σαν έναν κρατικό καπιταλισμό, στον οποίον η νέα "αστική τάξη" ήταν τα στελέχη του Κόμματος. Πολέμησε τον καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό, αλλά και τον ρεβιζιονισμό μέσα στους κόλπους του ίδιου του κομμουνισμού. Έζησε για να χτίσει την άλλη κοινωνία και πέθανε στον αγώνα του για αυτήν. Ο Τσε Γκεβάρα δολοφονήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1967 όταν με εννέα πυροβολισμούς ο υπαξιωματικός του βολιβιανού στρατού Μάριο Τεράν εκτελούσε κατόπιν διαταγής τον κομαντάντε Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, τον «μικρό θεό» της Λατινικής Αμερικής, που ήρθε σ’ αυτό τον κόσμο για να τον κάνει καλύτερο.





Θα ζεις για πάντα μέσα στην καρδιά κάθε επαναστάτη. Μέσα σε κάθε άνθρωπο που σαν κι εσένα, βάζει το όραμα για έναν δίκαιο κόσμο πάνω από κάθε προσωπική φιλοδοξία, πάνω από το δικό του βολεμό. Αυτό ίσως και να'ναι το μεγαλύτερο μήνυμα από τη ζωή και το έργο σου.

Είθε το άστρο σου να φωτίζει τον αέναο αγώνα για την κοινωνική δικαιοσύνη, για την πρόοδο του ανθρώπου, για την ανατροπή του βάρβαρου καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού.

Θα ζεις για πάντα, κομμαντάντε Che Guevara.




Κίνηση Φοιτητών Κτηνιατρικής




Τρίτη 8 Οκτωβρίου 2013

Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου 2013

Οι αδιάφοροι

Ο Αντόνιο Γρκάμσι περί αδιάφορων -άραγε και "αδιάφθορων";- κι αθώων πολιτών...



Η αδιαφορία είναι το νεκρό βάρος της ιστορίας. Η αδιαφορία δρα δυνατά πάνω στην ιστορία. Δρα παθητικά, αλλά δρα. Είναι η μοιρολατρία. Είναι αυτό που δεν μπορείς να υπολογίσεις. Είναι αυτό που διαταράσσει τα προγράμματα, που ανατρέπει τα σχέδια που έχουν κατασκευαστεί με τον καλύτερο τρόπο. Είναι η κτηνώδης ύλη που πνίγει την ευφυΐα.
Αυτό που συμβαίνει, το κακό που πέφτει πάνω σε όλους, συμβαίνει γιατί η μάζα των ανθρώπων απαρνείται τη βούλησή της, αφήνει να εκδίδονται νόμοι που μόνο η εξέγερση θα μπορέσει να καταργήσει, αφήνει να ανέβουν στην εξουσία άνθρωποι που μόνο μια ανταρσία θα μπορέσει να ανατρέψει.
Μέσα στη σκόπιμη απουσία και στην αδιαφορία λίγα χέρια, που δεν επιτηρούνται από κανέναν έλεγχο, υφαίνουν τον ιστό της συλλογικής ζωής, και η μάζα είναι σε άγνοια, γιατί δεν ανησυχεί. Φαίνεται λοιπόν σαν η μοίρα να συμπαρασύρει τους πάντες και τα πάντα, φαίνεται σαν η ιστορία να μην είναι τίποτε άλλο από ένα τεράστιο φυσικό φαινόμενο, μια έκρηξη ηφαιστείου, ένας σεισμός όπου όλοι είναι θύματα, αυτοί που τον θέλησαν κι αυτοί που δεν τον θέλησαν, αυτοί που γνώριζαν κι αυτοί που δεν γνώριζαν, αυτοί που ήταν δραστήριοι κι αυτοί που αδιαφορούσαν.
Κάποιοι κλαψουρίζουν αξιοθρήνητα, άλλοι βλαστημάνε χυδαία, αλλά κανείς ή λίγοι αναρωτιούνται: αν είχα κάνει κι εγώ το χρέος μου, αν είχα προσπαθήσει να επιβάλλω τη βούλησή μου, θα συνέβαινε αυτό που συνέβη;
Μισώ τους αδιάφορους και γι’ αυτό: γιατί με ενοχλεί το κλαψούρισμά τους, κλαψούρισμα αιωνίων αθώων. Ζητώ να μου δώσει λογαριασμό ο καθένας απ’ αυτούς με ποιον τρόπο έφερε σε πέρας το καθήκον που του έθεσε και του θέτει καθημερινά η ζωή, γι’ αυτό που έκανε και ειδικά γι’ αυτό που δεν έκανε. Και νιώθω ότι μπορώ να είμαι αδυσώπητος, ότι δεν μπορώ να χαλαλίσω τον οίκτο μου, ότι δεν μπορώ να μοιραστώ μαζί τους τα δάκρυά μου.
Είμαι ενταγμένος, ζω, νιώθω ότι στις συνειδήσεις του χώρου μου ήδη πάλλεται η δραστηριότητα της μελλοντικής πόλης, που ο χώρος μου χτίζει. Και μέσα σ’ αυτήν την πόλη η κοινωνική αλυσίδα δεν βαραίνει τους λίγους, μέσα σ’ αυτήν κάθε συμβάν δεν οφείλεται στην τύχη, στη μοίρα, μα είναι ευφυές έργο των πολιτών. Δεν υπάρχει μέσα σ’ αυτήν κανείς που να στέκεται να κοιτάζει από το παράθυρο ενώ οι λίγοι θυσιάζονται, κόβουν τις φλέβες τους. Ζω, είμαι ενταγμένος. Γι’ αυτό μισώ αυτούς που δεν συμμετέχουν, μισώ τους αδιάφορους. 11 Φεβρουαρίου 1917»

Αντόνιο Γκράμσι

Ρατσισμός και φόβος

...μέσα από το πρίσμα της ψυχιατρικής ανάλυσης

Εκατοντάδες τα θύματα των ναζιστικών επιθέσεων από μέλη της Χρυσής Αυγής. Πρώτοι στόχοι αίματος, οι μετανάστες. Πολλά θύματα, και ανάμεσά τους συμπολίτες μας, επώνυμοι αλλά και ανώνυμοι, πάντα με βάση τα χαρακτηριστικά μίσους των ταγμάτων εφόδου. Αριστεροί, διανοούμενοι, καθηγητές, καλλιτέχνες, εργαζόμενοι και άλλοι που δεν χωρούσαν στα ναζιστικά τους πρότυπα. Μιλούν σήμερα στην «Εφ.Συν.» θύματα της Χρυσής Αυγής που έχουν υποστεί από απειλές μέχρι και βαριές σωματικές βλάβες.

Συνεργάστηκαν: Διαλεκτή Αγγελή, Κώστας Ζαφειρόπουλος, Αφροδίτη Τζιαντζή

Επίκαιρος παρά ποτέ ο Σάββας Μιχαήλ


Με μια συγκλονιστική ομιλία χθες το πρωί στη διημερίδα της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας, με θέμα «Ρατσισμός και φόβος», ο αντιφασίστας Σάββας Μιχαήλ έδωσε το περίγραμμα του σύγχρονου ρατσισμού και του εθνικισμού στην Ελλάδα με δραματικές αναφορές στη χιτλερική περίοδο και στις συνέπειές της. Οπως τόνισε μεταξύ άλλων, ο Σάββας Μιχαήλ: «Την καταστροφή του ανθρώπινου μέσα στον άνθρωπο, τον άνθρωπο–θύμα αλλά και τον άνθρωπο-δήμιο, την είδε η ανθρωπότητα στο Αουσβιτς και όχι μόνο. Την είδε και μετά το Αουσβιτς και μέχρι σήμερα, τη βλέπει καθημερινά, στον φόνο του Πακιστανού στα Πετράλωνα ή του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι ή στην τύχη των παιδιών στη Γάζα, έστω κι αν πολλοί επιλέγουν να γυρνάν τα μάτια και τη σκέψη και τη μνήμη αλλού. Παρ’ όλα τα κηρύγματα ανθρωπισμού και με όλους τους πολέμους που κυνικά ονομάζονται «ανθρωπιστικοί», η Δύση και ο λεγόμενος δυτικός πολιτισμός φαίνεται να έχουν πάντα ανοιχτούς λογαριασμούς με το ανθρώπινο και την καταστροφή του».


Αντιγράφουμε άλλο ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από την ομιλία αυτή και συγκεκριμένα την περιγραφή της παιδικής όπερας που παίχτηκε το 1941 στο στρατόπεδο του Τερεζίν το στρατόπεδο-πολιτισμένη βιτρίνα και προθάλαμο του Αουσβιτς (έξω από την Πράγα).


«139.654 Εβραίοι συγκεντρώθηκαν εκεί, ανάμεσά τους σπουδαίοι καλλιτέχνες, αλλά και 15.000 παιδιά κάτω των 15 ετών, όλοι μελλοθάνατοι που, συν τοις άλλοις, θα παίξουν μέσα στο στρατόπεδο, 55 φορές, την υπέροχη όπερα του Hans Kra΄sa Brundiba΄r. Στην όπερα του Κράσα ο Χίτλερ παίχτηκε από ένα παιδί που φορούσε επιδεικτικά ένα τεχνητό μουστάκι και επρόκειτο για τον Μπρούντιμπαρ, έναν χυδαίο και τραμπούκο οργανοπαίχτη που σαγηνεύει τα πλήθη με φτηνές μελωδίες kitsch, φίλο του αστυνόμου που προστατεύει την τάξη στην αγορά κι εχθρός θανάσιμος των πάμπτωχων ορφανών παιδιών, του Pepicek και της Aninku. Τα Εβραιόπουλα απεγνωσμένα και μάταια ψάχνουν να βρουν, χωρίς λεφτά, γάλα και ψωμί για την κατάκοιτη μητέρα τους. Κύριο εμπόδιο ο τραμπούκος Μπρούντιμπαρ που επιστρατεύει την βία, τόσο τη δική του όσο και του αστυνόμου, καταδιώκοντάς τα σαν «αναρχικούς».

Τελικά, τη διέξοδο για τα ανήμπορα παιδιά θα την ανοίξει ένα παράταιρο ενιαίο μέτωπο ζώων, ενός σπουργίτη, μιας γάτας κι ενός σκύλου. Τα ζώα αυτά, που συνήθως αλληλοτρώγονται, συμφιλιώνονται. Ο σπουργίτης, η γάτα και ο σκύλος ξεσηκώνουν τα παιδιά (στα οποία ανήκει η βασιλεία των ουρανών) στο πλευρό του Πέπιτσεκ και της Ανινκου με το τραγουδιστό τρίο :

Σύντροφοι ενωθείτε, τα νύχια σας δείξτε.

Τη φωνή σας ενώστε στον δικό μας σκοπό.

Οι τύραννοι πέφτουν! Οι δικτάτορες συντρίβονται!

Με σας, ναι! Θα τους νικήσουμε!


Στην όπερα ο Μπρούντιμπαρ νικιέται – προσωρινά. Φεύγει απειλώντας ότι θα ξαναγυρίσει. Μέσα όμως στο ίδιο τον προθάλαμο του θανάτου, στο στρατόπεδο του Τερεζίν, τα παιδιά, τα ζώα, οι καλλιτέχνες, ο Πολιτισμός τού δείξανε ότι δεν το βάζουν κάτω. Του υποσχέθηκαν με τη δική τους αντίσταση την αναπόφευκτη εξέγερση. Ο Χανς Κράσα, ο συνθέτης της όπερας, θα χαθεί και αυτός στο Αουσβιτς. Μαζί και όλα σχεδόν τα παιδιά που παίξανε στην παράσταση στο Theresienstadt. Από τα 55 παιδιά του στρατοπέδου που πήρανε μέρος στην όπερα, επέζησε μοναχά η Ela Stein Weissberger, η οποία είχε τραγουδήσει τον ρόλο της γάτας. Ισως γιατί οι γάτες είναι εφτάψυχες. Και συνεχίζουν να τραγουδούν!»

via efsyn.gr

Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2013

Oργισμένοι για χθες, ικανοποιημένοι για σήμερα, ανήσυχοι για αύριο.


Ο Δημήτρης Χριστόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής Παντείου Πανεπιστήμιου, Αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου γράφει για τις ραγδαίες σημερινές εξελίξεις.  28 Σεπτεμβρίου 2013: έχουμε λόγους να είμαστε οργισμένοι για το χθες, ικανοποιημένοι για το σήμερα και ανήσυχοι για το αύριο.

Η 28η Σεπτεμβρίου 2013 είναι σύνθετη μέρα. Δεν προσφέρεται για μεμψιμοιρίες, ούτε όμως για πανηγύρια όσο κι αν αυτό δεν είναι εύκολο… Μετά από χρόνια ολιγωρία, οι ελληνικές δικαστικές και διωκτικές αρχές έκαναν αυτό που όφειλαν να είχαν κάνει εδώ και πολύ καιρό: να ξεκινήσουν την εξάρθρωση της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή. Μιας οργάνωσης που εκμεταλλευόμενη την ελληνική νομοθεσία και συνταγματική παράδοση φόρεσε το μανδύα του πολιτικού κόμματος διευρύνοντας το εγκληματικό της έργο και αυξάνοντας την επιρροή της στην ελληνική κοινωνία.


Ως πολίτες, έχουμε λόγο να είμαστε οργισμένοι γιατί:

  • Ήταν ανάγκη η θυσία ενός Έλληνα, ενός «από μας», μετά από σωρεία εγκλημάτων εναντίον μεταναστών κυρίως, προκειμένου η εκτελεστική εξουσία να καταλάβει ότι «δεν πάει άλλο» καθώς απειλούνται όλα τα έννομα αγαθά της ελληνικής πολιτικής κοινότητας.
  • Χρειάστηκε μια ανθρωποκτονία ώστε η ελληνική δικαιοσύνη, κατά δημόσια παραγγελία της εκτελεστικής εξουσίας, να προβεί σε αυτό που ήταν ούτως ή άλλως το πολιτειακό της καθήκον: να προβεί σε διώξεις για εγκλήματα που είτε ήταν, είτε όφειλαν να είναι σε γνώση της.
  • Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης «ανακαλύπτουν» σήμερα την εγκληματική φύση μιας οργάνωσης που τόσα χρόνια εξέθρεψαν στα αδηφάγα «παράθυρά» τους.

Πάρα ταύτα, η 29η Σεπτεμβρίου είναι μέρα στην οποία την ίδια στιγμή που σκεφτόμαστε το προηγούμενο όνειδος πρέπει κυρίως να σκεφτόμαστε και να σχεδιάζουμε το μέλλον, επαγρυπνώντας ώστε να τελειώσει καλά και σύννομα αυτό που επιτέλους άρχισε.

Ως πολίτες έχουμε λόγο να είμαστε ικανοποιημένοι γιατί:

  • Εξαρθρώνεται η πιο επικίνδυνη εγκληματική οργάνωση της τελευταίας δεκαετίας, και μια από τις πιο επικίνδυνες στην ελληνική εγκληματική ιστορία.
  • Θα αποδοθεί δικαιοσύνη στα θύματα εγκλημάτων, αλλοδαπούς και ημεδαπούς.
  • Εκτίθεται με τον πιο επίσημο και πανηγυρικό τρόπο στην ελληνική κοινωνία η απαξία από την πραγματική φύση της οργάνωσης.

Τέλος, ως πολίτες έχουμε λόγο να είμαστε ανήσυχοι γιατί:

  • Οι εν θερμώ επιδείξεις πυγμής και «αποφασιστικότητας» της εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας δημιουργούν μείζονες κινδύνους στις συνταγματικές εγγυήσεις. Ήδη, το γεγονός ότι οι συλλήψεις έγιναν χωρίς την άρση της ασυλίας των βουλευτών είναι οριακής συνταγματικότητας. Είναι δεδομένο πως η υπαγωγή της νομιμότητας σε κάθε είδους σκοπιμότητες - πολιτικές, επικοινωνιακές, υπηρεσιακές – είναι τακτική των αρχών που μακροπρόθεσμα δημιουργεί ζημιές που μένουν ανεξίτηλες.
  • Η παρείσφρηση της οργάνωσης στην Ελληνική Αστυνομία είναι πολύ βαθιά ώστε η κάθαρση της ΕΛ.ΑΣ. να θέλει πολύ δουλειά ακόμη. Η κουβέντα της μέρας ανήκει σε βουλευτή της Χρυσής Αυγής όταν πήγε να συλληφθεί: «ξήλωσαν όλη την αστυνομία και την ΚΥΠ για να μας συλλάβουν». Ο Καιάδας – περί αυτού πρόκειται – είτε λόγω μειωμένου καταλογισμού, είτε λόγω αμηχανίας, τα είπε όλα.
  • Η ακροδεξιά πολιτική κουλτούρα στην ελληνική κοινωνία, ανεξάρτητα από την εξάρθρωση της οργάνωσης, είναι ούτως ή άλλως ενισχυμένη και οι κυρίαρχες πολιτικές επιλογές δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να την εδραιώνουν. Όσο η κατάσταση στην Ελλάδα παραμένει ως έχει, η βαθιά ριζωμένη ακροδεξιά πολιτική κουλτούρα θα βρει το ζωτικό χώρο που της χρειάζεται για να ισχυροποιείται.

Για τους λόγους αυτούς, η 28η Σεπτεμβρίου 2013 είναι σημαντική μέρα για την Ελληνική Δημοκρατία. Είναι όμως και κρίσιμη μέρα.


via tvxs.gr